امروز روز خداحافظی مرضیه بود

اون رفت از خواهش کردم بهم نگه نامرد  اما در آخرین روز این حرف و  زد ورفت

ولی من فقط بخاطر اون رفتم  فقط بخاطر مرضیه

الان دلم داره میترکه

میگفت وبلاگت دل نشین نیست راست میگفت آخه همه حرفامو برای خودش می زدم

نه توی وبلاگم اون بود که سنگ صبورم بود

اون بود که تنهایی مو پر میکرد  ولی حالا دیگه تنهاشدم مجبورم تو وبلاگم حرف بزنم

امیدوارم اگه ایندفعه گذر مرضیه به وبلاگ من افتاد یه زره به دلش بشینه یه زره کوچولو اونقدر که فقط چشماش یه کمی اشکی بشه

بارم نوشته      : گردو غباری  که دلم گرفته     حوصله زیرو زبر نداره     شاخه خوشکیده بید صبرم  خم شده او  نای تبر نداره .

میخوام یه جوابی بدم که بدلت بشینه مرضیه جان  می خوام یه جیزی بگم از ته دل خودم

امیدوارم برگردی

کاش میتونستین عشق منو مرضیه رو ببینین  یه عشق واقعی بود

حیف حیف  دیگه نمی تونم  میرم تا بعد